Pardoes

13 jaar lang was zij mijn beste vriend, mijn maatje door dik en dun...waar ik was, was zij.
Altijd waakzaam en alert, we begrepen elkaar woordloos. Hoewel ik heel verdrietig ben kijk ik dankbaar terug op een mooie lange tijd samen. Het was liefde op het eerste gezicht toen ik haar voor het eerst zag. Ze was een week of twee oud, oogjes net open en met 8 weken namen we haar mee naar huis. Wat een feest!

Een pup opvoeden kost veel tijd en is intensief,  zeker als het een leergierige en slimme hond is.
Alle moeite en tijd werden ruimschoots beloond. Ze werd een vrolijke, speelse en vooral erg lieve hond. Met andere  honden had ze niet zoveel, ze was helemaal gericht op het gezin, op mij.

Het blijft voor mij bijzonder om te ervaren hoe je een zo’n sterke band op kunt bouwen met een hond, hoe je deel van elkaars leven wordt voor een tijd. Altijd het volste vertrouwen in mij, altijd blij als ik weer thuis kom....kwispelend, springend en blaffend...
In de avond in diepe rust aan mijn voeten, af en toe een oogje open om te kijken of ik er nog wel ben.

Geen lange wandelingen meer,  geen tikkende hondenpootjes meer op de vloer, geen waakzaam geblaf meer, geen snuit meer die tegen mijn been aan duwt...

Nee, het valt niet mee om te wennen aan de stilte die ze achterlaat...

Dag lieve Pardoes, ik ga je enorm missen




*

Carnaval

Het is weer Carnaval en ik heb een „ouwetje” uit mijn foto-schildermappen gehaald.
Ik, als mens van boven de rivieren, begrijp niets van Carnaval...het is ook waarschijnlijk niet iets om te begrijpen maar vooral om te doen. Zelfs dat Doen heeft mij nooit over de streep kunnen trekken en ik heb echt mijn best gedaan hoor! Gevierd in Oldenzaal (daar kunnen ze er ook wat van!) en in Maastricht. Daarna heb ik het opgeven. Carnaval is niks voor mij.

Mijn dochter is dit weekend ook afgedaald naar Maastricht en ik was reuze benieuwd naar haar ervaringen. Kreeg vanavond een berichtje van haar: Ik rij vanavond naar huis hoor, heb het wel gezien hier.

Volgens mij moet je met een carnaval-gen geboren worden...die worden hier niet uitgedeeld in het midden/noorden denk ik.

Ik wens alle feestvierders een fijn carnaval!



*

Ga je mee?

[tekst: Jos van Hest]

*

Nog even...

De lente fluistert

en lonkt

nog even en ze kleurt

de wereld groen

groener, groenst

nog even

is het leven

gehuld in blauw

blauwer en grijs

*

soms heb je dat....

Soms heb je dat,
een liedje in je hoofd
en dan niet een uurtje
maar al dagen lang!

[ik zou niet gaan luisteren hoor, voor je het weet zit het ook in jouw hoofd :-) ]

*

Observatie

Onze dorpsapotheek is verhuisd naar een hypermodern „alles-onder-een-dak” centrum ergens ver weg van het dorp. Het ligt nu verstopt tussen weiland en bos en je hebt bijna een tomtom nodig om het te vinden. Eenmaal gevonden kom ik terecht in een gebouw dat nog lang niet klaar is, er wordt nog stevig geklust...bouwvakkers lopen in en uit en de automatische deuren blijven open en dicht gaan...kou en blubber op de vloeren.
Je moet een nummertje trekken, net als bij de slager. Er hangt alleen niet zo’n nummertjes-apparaat maar ergens achter een pilaar staat een monitor en daarnaast ligt een muis.
Een briefje zegt dat ik op de linker muisknop moet drukken om mijn nummertje te krijgen.
Voordat ik dat allemaal gevonden had liep ik al 3 rondes achter...
Aan de pilaar was nog een briefje geplakt met de mededeling dat er zieken zijn en de wachttijden daardoor kunnen oplopen.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee....

Een rijtje wachtkamerstoeltjes staan klaar en ik neem plaats naast 2 dames. De ene is rond de 30 en de ander midden 40 schat ik.  Natte jassen, rokken, make-up-loos en huidkleurige pantybenen in zwarte platte laarzen.
„Wat een weer he?” „Ja, het wil maar geen winter worden he?”
„Die regen is toch vreselijk he?” „Ja, zeg dat wel, we hebben het zonnetje zo hard nodig!”
„Jan heeft me even met de auto naar hier gebracht, hij zit buiten te wachten”.
„Mensen worden depressief van dit weer, het kan beter -10 zijn met een zonnetje”
„Ja, zeg dat wel!”

Ik denk: waarom voeren mensen in hemelsnaam dit soort gesprekken met elkaar?
Het meisje achter de balie roept mijn nummer....

Tijd

[Vasalis]

Tijd...

soms staat de tijd even stil

terwijl het leven doorgaat.

dan is er geen tijd

geen richting in de zee van tijd.

Tijd...

niet om vast te houden

maar om van te houden.

*

Gelukkig dorp

Als het dorp slaapt

dan hoor ik uilen huilen

  ganzen roepen

 wakende honden blaffen.

Als het dorp slaapt

dan hoor ik het gonzende bloed

de stilte van de nacht.

Als het dorp slaapt 

dan voel ik het duister

van een gelukkig land. 

*

Midwinterhoorn

Vandaag werden wij in ons favoriete restaurant verrast door een stel midwinterhoornblazers.

Zij waren aan het ‚afblazen’ Ik had nog nooit van afblazen gehoord, wel van de midwinterhoorn...dacht alleen dat dat in Twente voorkwam maar hier op de Veluwe weten ze er ook raad me! Ik knoopte een praatje aan met het gezelschap en vroeg of ze voor ons nog een stukje wilden blazen... Dat deden ze!






Er waren 2 dames in dit gezelschap en zij speelden de midwinterhoorn voor ons.
Midwinterhoornblazers komen samen op de eerste advent, dan gaan ze aanblazen om dan met 3 koningen af te blazen.

Wikipedia: “De  midwinterhoorn zou geblazen zijn om de god Odin of Wodante helpen bij zijn jacht op de wolf Fenrir, die de zon verslindt waardoor het altijd donker zal zijn. Als Wodan er in slaagt de Fenrir te verjagen, dan zal het licht terug kunnen komen.”

Toch bijzonder dat we dit nog even hebben meegekregen!

Na nog een glühwein vertrokken ze weer en wij brachten een toast uit op een mooie dag!

Oja, hoorn blazen doe je op klompen...

*

















-

Nieuw begin!

Ik wens al mijn lezers veel geluk in 2014!

*










*






8