ik heb een wat ontheemd gevoel
waarin het nieuwe nog niet helemaal is gevormd
maar het oude zijn vorm al aan het verliezen is...
dat geeft stof tot nadenken!
al mijmerend keek ik naar buiten waar de schemer sneller lijkt te vallen dan ooit,
binnen een half uur is het donker in het bos.
wanneer mijmers ongestoord hun gang kunnen gaan
dan gaat het denken snel
het ene beeld na het andere in een rap tempo...als een kaleidoscoop.
ik hoef er niet eens voor met mijn ogen te knipperen.
dit soort momenten zijn vaak een bron van inspiratie
de buitenwereld lijkt stil te staan
de binnenwereld is vol en beweeglijk.
er schoof mij een schilderij van
Georg Baselitz voor ogen.
hij schildert op-zijn-kop-dingen
(ik heb ooit voor een presentatie zijn werk gekopieerd)
kopie schilderij Baselitz acryl 60x80 cm
het werkt vervreemdend om op zijn kop te schilderen...
telkens had ik de neiging om het werk om te draaien om te kijken of ik het wel goed deed.
steeds duidelijker werd de gedachte:
"vergeet wat je weet en doe wat je ziet"
citaat:
Vanaf 1969 begon Baselitz consequent de motieven om te keren. Het werd zijn beeldmerk. Het trekt de voorstelling naar de achtergrond en geeft ruimte aan de schilderkunstige kwaliteiten. Tenslotte, zegt Baselitz, bevat een kunstwerk geen informatie die de toeschouwer tot zich moet (of kan) nemen, zoals gevoelens of ideeën, en geeft het geen beeld van de realiteit: het werk is zelf de realiteit. De waarde ervan ligt in het ernaar kijken. Het vraagt niet om interpretatie, maar om gedetailleerde beleving
terug naar ontheemd...
het vraagt niet om interpretatie maar om de gedetailleerde beleving
het zit wel goed met die beleving!
[ik heb het druk met doen en denken, weinig tijd om te schilderen, een computer die niet doet wat ik wil, tot overmaat van ramp een ontoegankelijk blogaccount ??? vandaar wat minder blogjes deze dagen]
*
*