just blue

blauw in tonen...




je moet er wel even 3 minuutjes voor gaan zitten...

*

stil

er is luisteren en er is horen

er is kijken en er is zien

er is praten en er is spreken

vaak luister je, toch hoor je niks

kijk je en zie je niks

praat je maar zeg je niks

stille woorden

sprekende beelden

acryl op papier 60x80 cm

slaaf en/und Schlaf

Tod ist ein langer Schlaf

Schlaf ist ein kurzer Tod

stervende slaaf, houtskool op papier

het is maar een idee natuurlijk...

*

woorden

ik hou van taal, van woorden
mooie woorden die gewicht in mijn schaal leggen.
woorden zijn bijzonder
ze kunnen klinken als ze gesproken worden
ze hebben een toon, een lading

grappig, scherp, lief, gemeen, troostend, vernietigend
het kan allemaal met één woord

er zijn ook gekke woorden zonder betekenis
als je op deze blog een reactie wilt achterlaten
dan word je gevraagd om een woord te typen
ter verificatie om spammers te voorkomen.
zoals bv: musne-ackier-cationar-lochana....
daar kun je dan weer vrolijk op los associëren!

een van de mooiste (duitse) woorden vind ik
~Sehnsucht~
het is bijna niet in het nederlands te vertalen
de vertaling blijft ontoereikend.
je moet het proeven, voelen

olieverf op linnen 70x70 cm

samen op een sokkeltje

de hoofden tegen elkaar

voelen van elkaars gedachten



*

deep down

een schilderij maken is het maken van een vertaalslag,
je kijkt wat rond in je binnenwereld
daar waar ideeën en inspiratie liggen te wachten.
meestal liggen ze voor het oprapen en heeft het alleen tijd nodig, tijd die zo schaars is en die je moet maken om te kunnen "maken".

maar soms...
soms kun je er niet bij of lijkt er niets te vinden daar in die opslagplaats...
dat zijn benauwde en frustrerende momenten.

dan komt het aan op moed en vertrouwen,
gewoon je kwasten pakken en doen!
het vertrouwen hebben dat het daar "deepdown" gewoon is!
het heeft mij nog nooit teleurgesteld...
maar je moet het wel dóen!

gouache/acryl en oliekrijt op paneel 40x40 cm

~

zoekplaatje

de eerste schilderijen zijn gemaakt op rotswanden

en dateren van zo'n 15.000 jaar v. Chr.

ze zijn nog steeds te zien in Lascaux,

meest afbeeldingen van dieren in mooie warme aardetinten.

het roept bij mij beelden op van lange winters,

donkere koude en de noodzaak van creëren.

een noodzaak die volgens mij in elk mens verborgen ligt.

toen dus ook al!

acryl op papier 60x80 cm

...met net wat meer dan aardekleuren

vrijheid van de kunstenaar

zal ik maar zeggen

het lijkt...

het

is

niet

altijd

wat

het

lijkt

olieverf op linnen 50x50 cm






*

kleur

ik houd me al heel lang met kleur bezig,
kleurenleer, kleurentheorie, kleurenonderzoek.
kleurentheorie is wetenschappelijk en niks voor mij
het staat mijn vrijheid en mijn intuïtie in de weg

nee, ik hou meer van zintuiglijke werking van kleur
wat doet een kleur, wat zegt een kleur mij?
en wat zegt dat over mij...want zo werkt het ook natuurlijk!
grijs bijvoorbeeld...wordt gezien als een non-kleur,
een niks-kleur! ik ben dol op grijs!

grijs heeft namelijk alles in zich.
de pot terpentine, waar mijn kwasten in staan
als ik geen zin heb om ze schoon te maken,
die terpentine is van het mooiste grijs dat je maar kunt bedenken!
alle kleuren zijn daarin opgelost tot een warm grijs.
hoezo een niks-kleur?

sommige kleuren naast elkaar
roepen een bepaalde stemming op
waarbij de kleur de vorm versterkt
zo vang je twee vliegen in één klap!

met kleur bezig zijn is een feestje, laat mij maar lekker kleuren!

~

de waan van de dag

de waan van de dag

roept naar het verlangen

van de zachte grijze stilte

waarin gedachten kunnen klinken

en gehoord worden.

olieverf op linnen 60x80 cm -verkocht-

*

een gesprek

ik woon aan de rand van een begraafplaats en daarmee heb ik erg rustige buren.
het is een saaie keurig nette begraafplaats met veel bomen en groen, bankjes waar je op kan zitten als je moe bent of overmand wordt door verdriet...
als ik er in de schemer langs loop dan zie ik altijd heel veel lichtjes branden, ontroerend en geruststellend tegelijkertijd.

het is een grote begraafplaats en hij dijt nog steeds uit,
ik denk dat de dood veel ruimte nodig heeft.
rouw heeft ook veel ruimte en tijd nodig...

en zo sprak ik een man:

"ik kom hier elke dag om voor mijn vrouw te zorgen"

hij veegt de dennenaalden en blaadjes van de grote marmeren deksteen,

poetst hem weer glanzend met een meegebracht vochtig doekje,

schikt de bloemen

en dat doet hij al jaren...

hij mist haar

(en ik dacht: hij zal de hemel prijzen als hij weer naast haar ligt)