Rothko

Een bezoekje aan het Gemeente Museum Den Haag is altijd een feestje maar als Rothko er hangt dan móet ik er naar toe! En zo gebeurde het....
Het was druk, eerst rondjes rijden voor een parkeerplek daarna een lange rij voor de kassa. Tsja, moet je ook maar niet in het weekend gaan...

De eerste keer dat ik een Rothko zag was in Londen. In een stille museumzaal [hoe kan het?] stond ik in mijn eentje voor een immens doek vol rood en rood en rood... Ik werd er meteen door gegrepen al wist ik niet zo goed wat ik er van moest vinden. Vreemd vond ik het zeker en het bleek een ervaring die ik nooit zou vergeten.

Nu in eigen land was ik benieuwd of ik hetzelfde zou ervaren maar helaas...het was veel te druk met grote groepen mensen met gidsen, teveel herrie en eigenlijk vond ik ook de zalen te klein voor die grote schilderijen. Of er hingen er teveel, dat kan natuurlijk ook.
Naar mensen kijken die Rothko bekijken is ook een feestje! Sommige staan in stille aanbidding, anderen bijna vol afschuw of lopen met een schouder ophalen langs...

Terwijl ik op een bankje mensen zat te kijken kwam er een dame naar mij toe en vroeg, „Vindt u het wat?” „Ja, ik hou er wel van” ...stilte...  ”Ja, zei ze, dat kan natuurlijk ook”  Zij vond het 3x niks! Belachelijk vond ze het zelfs! 

Ja, dat kan natuurlijk ook!

Deze dame ging letterlijk op in het zwarte doek, haar hoed was net iets zwarter.

Wat men er ook van vindt...Kunst maakt de wereld een beetje mooier, vind ik.

♡

Wachten

Ik trek mij terug en wacht.

Dit is de tijd die niet verloren gaat:

iedre minuut zet zich in toekomst om.

Ik ben een oceaan van wachten,

waterdun omhuld door 't ogenblik.

Zuigend eb van het gemoed,

dat de minuten trekt en dat de vloed

diep in zijn duisternis bereidt.


Er is geen tijd.
Of is er niets dan tijd?

M.Vasalis

♒︎

Verboden toegang

Het is geen geheim dat woord en beeld heel goed samen gaan...

Dit beeldje zag ik in een etalage in Gent en viel er meteen voor...de blik, de handen, de onderbroek waar je zijn navel door heen ziet...

Aandoenlijk en lief

♡

Fotografie en poëzie...ik hou er van!

*

Meisje

Op de eerste herfstige zondagmiddag is het goed woorden en beelden bij elkaar te brengen...

❤️

Die klaarheid, af en toe

Wat we willen: 

Momenten

van helderheid 

of beter nog: van grote

Klaarheid 

Schaars zijn die momenten

en ook nog goed verborgen

Zoeken heeft dus 

nauwelijks zin, maar

vinden wel

De kunst is zo te leven

dat het je overkomt

Die klaarheid, af en toe 

Martin Bril

♒︎

Tijdelijke schoonheid

Ohhhh...wat hangen ze mooi te zijn!

Tientallen waterparels aan ragfijne draadjes.

Een beetje mist en een zonnestraal

meer is er niet nodig

Oja, toch wel...een spin om het web te maken!

Ze waren even niet thuis dus ik kon ongestoord mijn gang gaan

Dit is de spin Sebastiaan.

Het is niet goed met hem gegaan.

LUISTER!

Hij zei tot alle andr’e spinnen:

Vreemd, ik weet niet wat ik heb,

maar ik krijg zo’n drang van binnen

tot het weven van een web.

Zeiden alle and’re spinnen:

O, Sebastiaan, nee, Sebastiaan,

kom, Sebastiaan, laat dat nou,

wou je aan een web beginnen

in die vreselijke kou?

Zei Sebastiaan tot de spinnen:

‘t Web hoeft niet zo groot te zijn,

‘t hoeft niet buiten, ‘t kan ook binnen

ergens achter een gordijn.

Zeiden alle and’re spinnen:

O, Sebastiaan, nee Sebastiaan,

toe Sebastiaan, toom je in!

Het is zo gevaarlijk binnen,

zo gevaarlijk voor een spin.

Zei Sebastiaan eigenzinnig:

Nee, de Drang is mij te groot

Zeiden alle and’ren innig:

Sebastiaan, dit wordt je dood…

O, o, o, Sebastiaan!

Het is niet goed met hem gegaan.

Door het raam klom hij naar binnen.

Eigenzinnig! En niet bang.

Zeiden alle and’re spinnen:

Kijk, daar gaat hij met zijn Drang!

PAUZE

Na een poosje werd toen zoëven

dit berichtje doorgegeven:

Binnen is een moord gepleegd.

De spin Sebastiaan

Sebastiaan is opgeveegd.

Annie MG Schmidt

☆

Macrofotografie en restauratie

Onlangs was ik in Gent, heerlijke stad waar veel te zien en te beleven is. Aardige mensen, veel terrasjes, lekker eten & drinken, leuke winkeltjes en véél kerken! Die wil ik dan ook het liefst allemaal van binnen zien...dat is niet gelukt.  In de Sint-Baafskathedraal stond een gids in een van de kapellen te praten over Het Lam Gods [1432]. Ja, ik wist van het bestaan, hoe het er ongeveer uit ziet en door wie het geschilderd is maar dat was het dan ook wel...O, ja en dat er ooit twee panelen gestolen waren zat ook nog ergens in mijn achterhoofd.

Even opfrissen?

Luikjes dicht....

en luikjes open...

Het MSK (Museum voor Schone Kunsten) stond op mijn wensenlijstje en zo vertrokken wij na een heerlijk ontbijt richting het park waar het museum ligt. Volgens mij waren we de enige bezoekers...vind ik niet erg hoor! Prachtig gebouw met mooie zalen, ruim en licht. Ergens diep in het museum was een door glas afgesloten zaal waar een dame zat te werken aan...de restauratie van Het Lam Gods. Sinds 2012 zijn ze met 8 mensen bezig om het kunstwerk weer in z’n oude glorie te doen herleven en daar hebben ze 5 jaar voor uit getrokken. Een enorme klus dus!

Ik ben niet echt een hele erge fan van de Vlaamse Primitieven maar daar gaat het nu ook niet om...ik was dik onder de indruk van de restauratiewerkzaamheden. Met laser, röntgen, mesjes, wattenstaafjes, ieniemienie kwastjes en fotografie. Alles is gedigitaliseerd om ons als kijker mee te nemen in het restauratie proces. 

Om een voorbeeld te geven, dit is één van de panelen. 

Dat kleine gele rechthoekje rechts bovenin kun je uit vergroten naar dit: 

Tot op de millimeter kun je zien wat er geschilderd is en vooral hoe!  

e.e.a. kun je terug vinden en uit proberen op Closer to van Eyck en COBRA.BE

Volgens mij heeft het Rijksmuseum ook zo’n soort site, kan ik mijn favorieten onder de loep gaan nemen! 

☆

Echo

De echo van rauwe

klanken danst 

om haar heen

Ze spits haar oren

op zoek naar een glimp

van veiligheid

Ernest Wijnants - „Echo” - wit geschilderd houten beeld - MSK Gent 

[eigen bewerking]

☆

Herinneringen

Herinneringen...

ze komen en gaan

net als de zomer

 komt en gaat

blijvend en vergankelijk

een verleden 

met een goud randje

voor altijd bewaard

☼

Brave Heart

In het vroege voorjaar zag ik hem in het plaatselijke tuincentrumpje...verstopt achter in een kas, vol spinnenwebben en vogelpoep. Hij stond daar onopvallend te zijn maar mijn oog was er op gevallen.
Een blik op het prijskaartje deed mij besluiten om het maar bij plantjes te houden...daar was ik tenslotte ook voor gekomen.
Maar goed...hij bleef maar zitten in mijn hoofd en vandaag dacht ik: ik ga er heen en als ie er nog staat dan is ie van mij... Hij stond er nog!

Gedoe om hem in mijn auto te krijgen en vooral er weer uit! Maar ohhhh wat is hij mooi! Manshoog en loodzwaar. Hij staat zo mooi stevig op zijn voeten (ik gok maat 44) te staan in onze hal.
Ik heb een topkoop gedaan!

♡